Kesha's Blog

მარტი 11, 2015

ერთი ფოტოს ისტორია

Me by Thomas Dworzak

ამ ფოტოს თავისი ისტორია აქვს, ცოტა სევდიანი, მაგრამ მაინც კეთილი, უფრო მეტად კი ტკბილზე ტკბილი მოგონებაა.. ეს ამბავი დიდი ხნის წინ დაიწყო..

2010 წელს, სტუდენტობის დასრულებიდან ერთი წლის შემდეგ, მე ამ შენობაში მოვხვდი პირველად. მისვლის დღიდან ეს კედლები შევითვისე, ახალი შენობის სუნი ახლაც კი მახსოვს.. მე ამ შენობას შევეზარდე, ის ჩემი ნაწილი გახდა და მე მისი ნაწილი ვიყავი.. ეს ყველაფერი უბრალოდ შენობა არასოდეს ყოფილა ჩემთვის. აქ დაიწყო ჩემი მსოფლმხედველობის ჩამოყალიბება. მე აქ 22 წლის ბიჭი მივედი, ჯერ კიდევ ბავშვი, რომელიც გაიზარდა ძალიან დიდ ქარტეხილებში, უზარმაზარი პასუხისმგებლობის ტვირთმა და დაუღალავმა შრომამ სხვა ადამიანად მაქცია. ბიჭი გაიზარდა.. 4 წლის განმავლობაში მე სხვა ადამიანი გავხდი, უამრავი რამ ვისწავლე და იმ გამოცდილებას, რაც ამ კედლებში და მის ფარგლებს გარეთ მივიღე, ვერაფერი ვერასოდეს შეედრება.. მე აქ ჩემი დები და ძმები გავიცანი და სამუდამოდ დავუმეგობრდი.. ხალხი, რომელმაც მასწავლეს, როგორ ვიყო კარგი ადამიანი, როგორ ვიყო უანგარო, როგორ ვიყო კეთილი და უბრალოდ როგორ უნდა მივიღო სიამოვნება საყვარელი საქმის კეთებით.. ამ კედლებმა გამაცნო ბევრი მნიშვნელოვანი და საინტერესო ადამიანი, ვიმუშავე 21 ქვეყანაში, მომეცა საშუალება ვყოფილიყავი ყველაზე საინტერესო და მნიშვნელოვან, ღირებულ ღონისძიებებზე და ვყოფილიყავი უმნიშვნელოვანესი მოვლენების ეპიცენტრში.. და რა გასაკვირია ამ ყველაფრის მერე, რომ ამ შენობას, როგორ სახლს ისე აღვიქვამდი.. მე მიხაროდა სამსახურში მისვლა, რადგან იქ თავს ბედნიერად ვგრძნობდი, მე ოჯახში ვიყავი, ვაკეთებდი საქმეს, რომელსაც პატივს ვცემდი, რომელიც მომწონდა და სადაც თავს პროფესიონალად ვგრძნობდი.. მენატრება ის დრაივი, ის სიჩქარე, ის დაიღალავი და დაუსვენებელი საათები, რისკი, გამოწვევები, ილუმინატორიდან დანახული მზის ამოსვლა, სიხარული, ნერვიულობა და ადრენალინი, რაც ჩემი საქმის კეთებას მოყვებოდა..
ბოლოს უკვე 2013-ში ყველაფერი შეიცვალა, ლურჯფორმიანი დაცვის თანამშრომლები წავიდნენ, პირადი დაცვის უმეტესი ნაწილი წავიდა და ამ შენობაში ძალიან ცოტა ადამიანი დარჩა. სიჩუმემ დაისადგურა.. სტუმრების მოსვლის დროს, პირადად ვაღებდით ხოლმე ამ უზარმაზარ კარს, ხან – მე, ხან – ჩემი სხვა თანამშრომელი. სტუმრებს ვხვდებოდით, ვაცილებდით და მერე ისევ ვკეტავდით კარს. მხოლოდ დამლაგებლები ჩაივლიდნენ ხოლმე ჩუმად და ასუფთავედნენ შენობას. ცოტანი ვიყავით და ეს უფრო სევდიანს ხდიდა ყველა მომენტს. სიწყნარე, ნაკლები ფუსფუსი. გააღე. დახვდი. გააცილე. დაკეტე. გააღე. დახვდი. გააცილე. დაკეტე.

ეს ფოტო ტომას დვორჟაკმა, პრეზიდენტის პირადმა ფოტოგრაფმა გადაიღო, პრეზიდენტის კაბინეტისაკენ მიმავალ ხიდზე გადადიოდა, როცა მე სტუმრების დასახვედრად ვემზადებოდი.. ეს მშობლიური გარემოა – პრეზიდენტის სასახლის ფოე, სადაც ასობით სტუმარს შევხვედრივარ..

ერთ დღესაც ყველაფერი დასრულდა და თანაც ძალიან მტკივნეულად. დღემდე ვთვლი, რომ არავინ იმსახურებდა ასეთ უაზრო გაცილებას. ჩემი მშობლიური სახლის კარი, სახლის, სადაც მე გავიზარდე, ისევე მძიმედ მიიხურა ჩემი ცხვირის წინ, როგორც პრეზიდენტის სასახლის ბრონირებული კარი იხურებოდა ხოლმე, მძიმედ და მასიურად..

ერთ დღესაც მითხრეს, რომ მე “არასწორი გამოცდილება” მქონდა მიღებული და მე დღემდე ვერ გავიგე, რას შეიძლება, ნიშნავდეს, “არასწორი გამოცდილება”.. რომ მე პოლიტიკურად არასანდო ადამიანი ვყოფილვარ.. ესეც სასაცილო სიახლე იყო.. რომ მე, თურმე, ამ შენობის მთავარ მაცხოვრებელთან ვმეგობრობდი.. და ეს ყველაფერი ვიღაცებისთვის საკმარისი აღმოჩნდა, რომ მე სახლიდან გამოვეშვი. სახლიდან, სადაც, ვთვლი, რომ გავიზარდე..

რას ვიზამთ, ყველაფერი როდესღაც სრულდება.. ეს ისტორია კი ფოტოზე დარჩება.. საღამოს თბილი მზე, ცარიელი ფოიე, ღია კარი, კოლონები და მე სტუმრების მოლოდინში..

Advertisements

3 Comments »

  1. გამარჯობათ,თქვენი საკონტაქტო ინფორმეცია მომწერეთ თუ შეიძლება,გმადლობთ

    კომენტარი by Maya Tavadze — მარტი 21, 2016 @ 01:41 | პასუხი

    • 577 30 20 69 🙂

      კომენტარი by kesha — ივნისი 27, 2016 @ 01:41 | პასუხი

      • exla kai drosia me es aprilshi mchirdeboda

        2016-06-27 14:56 GMT+04:00 Keshas Blog :

        > kesha commented: “577 30 20 69 :)” >

        კომენტარი by Maya Tavadze — ივნისი 27, 2016 @ 01:41


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: